Waarom genderneutrale kleding zoveel woede oproept

De Hema kondigde deze week aan het genderonderscheid bij hun kinderkleding op te heffen. Kleding is voortaan voor kids, in plaats van apart voor jongens en apart voor meisjes. Het leidde voorspelbaar tot ophef. Ik sprak erover met Het Parool. Daarnaast maakte bureau communicatie van de Universiteit Utrecht een overzicht met reacties van inhuizige wetenschappers.

Waarom worden mensen nou zo boos hierom? Tegen de UU:

“Gender is dé basisindeling van onze maatschappij. Het is het eerste wat over je gezegd wordt, zelfs als je nog niet bent geboren: ‘het is een meisje’, en daar horen dan allemaal verwachtingen bij. Zo koppelen we aan sekse ook direct gender. Allerlei gedragingen, maar ook producten zijn gendered – ingedeeld als mannelijk of vrouwelijk. We leren die indeling snel te herkennen en dus ook snel te herkennen als iemand daarvan afwijkt. Die afwijkingen kunnen zorgen voor onzekerheid bij mensen, omdat die meest primaire ordening van de samenleving dan niet meer stabiel is. Soms leidt dat tot woede.

In de ophef over genderneutrale kleding speelt echter nog iets. We zagen eerder bij genderneutrale toiletten en genderneutraal taalgebruik boosheid bij precies dezelfde groepen. Zij doen dit soort veranderingen af als linkse hobby, doorgedraaid feminisme en/of onzinnig LHBT-activisme. Het probleem dat ze hebben lijkt niet zozeer te gaan om de kwestie zelf maar om de mensen die ijveren voor deze veranderingen. Dus wordt dan gezegd dat HEMA ‘een knieval maakt’ voor ‘een kleine groep drammers’. Het gaat daarbij dus niet om existentiële onzekerheid over gender, maar om iets dat wel de ‘cultuuroorlog’ wordt genoemd, een clash tussen conservatieven en progressieven op culturele onderwerpen.”

De boze mensen verliezen overigens niks, het nog steeds mogelijk roze kleding voor je dochter te kopen bij de Hema. Tegen Het Parool:

“Voor de groep ouders die hier al langere tijd mee bezig is, is dit een overwinning. Daarnaast heb je een groep die hier nog niet eerder over heeft nagedacht – misschien zien zij nu ook in dat je best iets met hartjes voor een jongetje kan kopen. Dan heb je echter ook nog een groep ouders die hier niets van wil weten. Het patroon dat jongetjes stoer zijn en meisjes lief zit zo diep, dat ga je niet meer veranderen.”

Het artikel van de UU is online te lezen, voor het stuk in Het Parool is toegang vereist.