In het Leidsch Dagblad: Drunkorexia bestaat niet

Logo Leidsch DagbladHet duikt steeds weer op het nieuws en journalisten (en vooral ook journalisten in spe) willen me er dan steeds weer over spreken: drunkorexia, een hyperige term voor de combinatie van veel drinken en niet eten. Het is daarbij moeilijk om in de krant te krijgen dat het gaat om een fenomeen dat eigenlijk niet bestaat. Het Leidsch Dagblad had daar wel ruimte voor. Masha Rademakers schreef een kritisch stuk waarin ik aan het woord kom. Het stuk is helaas niet digitaal beschikbaar, hieronder drie relevante alinea’s:

“Het is een eeuwenoud fenomeen. Zuipende studenten die bij het ontbijt al hun eerste biertje drinken en voor het slapen gaan op de sociëteit nog ‘één meter bier’ achteroverslaan met hun dispuut of jaarclub. Dat heeft volgens tv-programma’s en kranten tot een nieuw fenomeen geleid: ‘drunkorexia’. Vrouwelijke studenten zouden steeds vaker doorslaan en hun overmatige drankgebruik compenseren met crashdiëten tegen overgewicht. Daarbij putten zij het lichaam uit, omdat de calorieën uit alcohol geen vervanger zijn voor echte voedingsstoffen.

Linda Duits is deskundige op het gebied van populaire cultuur. ,,Het verhaal duikt steeds weer op, en de media maken er dan een hoop ophef over. Maar het gaat te ver dit gedrag onder studenten anorexia te noemen.” Sensatiezucht Volgens haar is het een typisch ‘broodje aap verhaal’. ,,De media kicken er op om dit soort namen te bedenken. Het is sensatiezucht. Zij maken het probleem groter dan het in werkelijkheid is.”

Volgens Duits bestaat het ‘veel drinken, weinig eten’ gedrag wel in studentenkringen, maar is het niet per se een vorm van anorexia. ,,Het is niet dat studenten gelijk een geestesziekte hebben als zij veel drinken en tegelijkertijd crashdiëten. Vroeger noemden we dit het ‘witte wijndieet’, nu noemen we een sapkuur bij wijze van spreken al ‘saporexia’.””

(Dat laatste heb ik niet gezegd, maar ik laat me de woordspeling graag in de schoenen schuiven.)